Bildiri Tam Metin Gönderimi


Bildiriler MS Word (docx) biçiminde, A4 ebadında (21 cm x 29,7 cm), dikey yazılmalıdır.


Bildiri özet ve tam metninde uyulması gereken genel kurallar şunlardır:

  • Başlık

Sözcüklerinin ilk harfleri (bağlaçlar ve ayrı yazılan ekler hariç) büyük, tamamı kalın (bold) ve ortalanarak yazılmalıdır.


  • Yazar Adı

Başlığın altına yazılmalı, görev unvanı, kurum adı, e-posta ve ORCID üyelik bilgileri bir yıldızla soyadına ilintilendirilerek ilk sayfanın altında verilmelidir.


  • Bildiri Tam Metni

Yazılar, sayfanın her kenarında 2,5 cm boşluk bırakılarak, üstbilgi kısmında sağ üst köşeye birinci sayfadan itibaren sayfa numaraları yerleştirilerek, çift satır aralığı, Times New Roman yazı karakteri ve 12 font (punto) büyüklüğü ile yazılmalı, Kaynakça, Özet, Abstract ve dipnotlar dâhil 2500 sözcükten az, 4000 sözcükten fazla olmamalıdır.. Genel başlık hariç bütün metin iki yana yaslı hizalanmalı, 1,25 cm paragraf girintisi kullanılmalı, paragraflar arası fazladan boşluk bırakılmamalıdır Alt başlıklar koyu yazılmalı, sola yaslı hizalanmalıdır. Özel vurgular için yalnızca tek tırnak kullanılmalı, koyu, tümü büyük harf, altı çizgili, eğik (italik) yazı gibi stillerden kaçınılmalıdır. Yabancı sözcüklerin veya çalışmanın gerekliğine göre özgül ad ve terimlerin yazılışında yalnızca eğik harfler (italik) kullanılmalıdır. Türkçesi kullanılan bir sözcüğe açıklık getirmek için yabancı dildeki karşılığı da verilmek isteniyorsa bu karşılık parantez içinde, eğik harflerle yazılmalıdır.


Metin içinde ve Kaynakça’da “uzun yapıt” kategorisindeki yayımlanmış kitap, dergi, gazete, ansiklopedi, broşür, roman, oyun ve film başlıkları eğik yazı (italik) ile yazılır. (Eğik harflere bitişik olan noktalama işaretlerinin eğik olmamasına özen gösterilmelidir.) El yazmaları, taslaklar gibi yayımlanmamış hacimli yapıtlar ile “kısa yapıt” kategorisindeki tek tek şiir, öykü, makale, kitap bölümü, mektup ve konuşma başlıkları ise normal yazıyla çift tırnak içinde verilir. (Çift tırnak ile eğik yazı biçimi aynı anda kullanılmaz. Çift tırnak içerisinde verilen makale gibi bir “kısa yapıt” başlığında bir “uzun yapıt” başlığı da yer alıyorsa uzun yapıt başlığı eğik yazı ile yazılır.)


Türkçe yazım ve noktalamada Türk Dil Kurumunun yürürlükteki en son yazım kılavuzu ve sözlüğü esas alınmalıdır. Buralarda yer almayan özel kullanımlarda tutarlılık gözetilmelidir.


  • Metin İçinde Kaynak Gösterme, Alıntı ve Aktarmalar

Sempozyuma gönderilen yazılarda MLA (Modern Language Association) yedinci baskı yöntemi kuralları Türkçe söz dizimi ve noktalama kurallarına uyarlanmış biçimde kullanılır. Dil ve edebiyat alanında yaygın olarak benimsenen bu yöntem, yazarı ve yapıt adlarını öne çıkarmaktadır. MLA yönteminde metin içinde kaynak gösterilirken yazarın soyadı (ya da yazarların soyadları) ve alıntı yapılan sayfanın numarası (ya da sayfaların numaraları) belirtilir. Yazarın olmadığı durumlarda yapıt adı yazılır. Sayfa numarasının olmadığı durumlarda “sy” (sayfa yok) kısaltması kullanılır. Aynı soyadını taşıyan yazarların ön adları metin içinde kısaltılır: ör. (J. Parla 53); (T. Parla 124-25). Aynı konuda birden fazla kaynak kullanıldığında şu örnek izlenir: (Burke 3-6; Dewey 21, 97). Bir kaynaktaki dipnota ya da sonnota gönderme yapılıyorsa sayfa numarasından sonra nokta koyulur ve notun numarası eklenir: ör. (Moran 86.7).


Dört satır veya daha kısa olan alıntılar, tırnak işareti içinde paragraf içine yazılır; cümle alıntı ile bitiyorsa alıntının sonunda nokta işareti kaynak bilgisinin belirtildiği ayraçtan sonra koyulur; diğer noktalama işaretleri olduğu gibi bırakılır; kaynak metindeki çift tırnaklar tek tırnağa dönüştürülür. Dört satırdan uzun alıntılar blok paragraf şeklinde sol kenardan 2,5 cm (iki sekme) içeriden hizalanarak yazılır; noktalama işaretleri kaynak bilgisinin belirtildiği ayraçtan önce koyulur; kaynak metindeki çift tırnaklar tek tırnağa dönüştürülmez.

Kullanılan alıntının kendisi bir alıntı ise alıntının sonunda cümleyi bitiren noktalama işaretinden önce (alıntılayan Moran 94) şeklinde yazılır; blok alıntıların sonunda ise noktalama işaretinden sonra (Alıntılayan Moran 94) yazılır. Aktarmalarda aynı yöntemle “aktaran” yazılır. Alıntılayanın alıntıladığı (ya da aktaranın aktardığı) kaynağın künye bilgilerini vermek gerekmez.

Kaynaklara gönderme yapılırken göndermenin başladığı ve bittiği yerler açıkça belli edilmelidir. Bu konuda, göndermenin başladığı yerde yazar veya yapıt adının cümle içinde anılması önerilir. Yazar veya yapıt cümle içinde anıldığında ya da aynı metne gönderme yapıldığı sürece yazarın soyadını veya yapıtın adını parantez içinde tekrar etmek gerekmez; sayfa numarasını vermek yeterlidir. Ancak, araya başka bir gönderme girerse, önceki yazara ve yapıta yapılan gönderme yinelenir. Göndermede yalnızca ilgili sayfanın (ya da sayfaların) numarası verilir. Alıntı ya da aktarma bir sayfayı taşıyorsa sayfa numaralarının arasına tire, farklı sayfalarda yinelenen bir ifade ya da konuya gönderme yapılıyorsa virgül koyulur. İnternet sitelerinde genellikle sayfa numarası bulunmadığından, cümle içinde, “... başlıklı sitede belirtildiği gibi” tarzı ifadeler kullanılırsa yazar soyadından sonra neden sayfa numarası gelmediği okurca anlaşılmış olur.

Kaynak metnin farklı sayfalarından ya da paragraflarından yapılan alıntılar tek bir alıntıda birleştirilmemeli, alıntılar, yazarın sözleri, sayfa numaraları ve gerekli noktalamalarla birbirinden ayrılmalıdır. Alıntıların başına ya da sonuna üç nokta ve çeşitlemeleri koyulmamalıdır.

Alıntılanan cümlelerin makale yazarının cümlelerine uymasını sağlamak için gereken değişikliklerde veya yazım yanlışlarını gidermek, harflerin büyüklüğünü ayarlamak gibi metne müdahale gerektiren durumlarda köşeli ayraç ([ ]) kullanılır. Alıntıdan sözcük atıldığında köşeli ayraç içinde üç nokta ([…]), cümle atıldığında dört nokta ([….]) kullanılır; köşeli ayraçtan önce ya da sonra gelen noktalama işaretleri koyulmaz.

Dipnotlar yalnızca ek açıklamalar için kullanılmalıdır. Kısaltmalar, dipnotlarda, Kaynakça’da ve parantez içindeki ifadelerde kullanılır. Normal cümlelerde özel ad ve ölçü birimleri kısaltmaları dışında kısaltma kullanılmamalıdır.


  • Kaynakça

“Kaynakça” bölümünde, çalışmada kullanılan bütün kaynaklar doğru ve tam olarak listelenir; metinde gönderme yapılmayan kaynaklara yer verilmez.


  • Biçim ve Dil

Her maddenin ilk satırı sayfanın soluna bitişik tutulur, ikinci ve daha sonraki satırlar paragraf girintisi kadar (1,25 cm) içeriden yazılır. Girintiler oluşturulurken paragraf düzeninden “asılı” biçimi seçilmelidir.

Türkçe dışındaki kaynakların künyelerinde, editörü, çevirmeni, cilt ve baskı sayısını, süreli yayınlarda mevsim ya da ay adlarını gösteren ifadeler Türkçeleştirilir. Şehir adlarının Türkçe kullanımlarına yer vermeye özen gösterilir (ör. Londra).


  • Düzen

Kaynaklar yazarların soyadına göre alfabetik olarak sıralanır. Çift soyadlı yazarlarda iki soyadı da sırasına göre virgülden önce yazılır. Eğer yazar adı yoksa yapıt adı esas alınır. Bir yazarın birden çok yapıtı kullanılmışsa kaynaklar alfabetik sırayla yazılır. Yapıtların künyeleri yazılırken verilen bilgiler şu genel sırayı izler: (a) yazar adı, (b) yapıt bölümünün başlığı, (c) yapıtın adı, (ç) derleyen, çeviren ve yayına hazırlayanın adı, (d) baskı sayısı, (e) cilt sayısı, (f) dizi adı, (g) yayın yeri, yayıncı adı, yayın yılı, (ğ) sayfa numaraları, (h) ek bilgi ve açıklamalar. Bu bilgi gruplarından bilinenler ve yapıt türüne göre gerekenler verilir.


  • Sayfa Numaraları ve Kısaltmalar

Kaynakça’da sayfa numaraları belirtilirken iki basamaklı sayfa numaraları olduğu gibi yazılır. Daha büyük sayılar söz konusu olduğunda, fazlası gerekmedikçe ikinci sayının son iki basamağının belirtilmesi yeterlidir (ör. 10-14; 106-09; 296-304; 1001-02; 1503-642). Sayfa numarasının olmadığı durumlarda “sy” (sayfa yok) kısaltması kullanılır.

Bir yapıtın derleyeni, çevireni, yayıma hazırlayanı veya editörü varsa künyede şu kısaltmalar kullanılır: “der.”, “çev.”, “haz.” ve “ed.”. Kısaltmalar, birbirlerinden noktalarla ayrılan bilgi gruplarının başında ya da sonunda yer almalarına göre büyük ya da küçük harfle başlar.

 Kaynakta yapıtın yayımlandığı şehir belirtilmemişse, künyede bu bilginin bulunması gereken yerde “Yyy” (yayım yeri yok) kısaltması kullanılır. Künyelerde, yayımcı adındaki “Yayınları”, “Yayıncılık”, “Yayınevi” ve “Neşriyat” arasındaki ayrımlara dikkat edilmelidir. Yapıtta bu bilgi belirtilmemişse “yy” (yayımcı yok) kısaltması, yayın yılı belirtilmemişse “ty” (tarih yok) kısaltması kullanılır (ör. “Yyy: yy, ty.”, “N.p.: n.p., n.d.”).


  • Tek Yazarlı ya da Editörlü Kitap

·        Metin içinde:

(Ahmet Haşim 46), (Artun 74), (Berk 36), (Halikarnas Balıkçısı 214-34), (Memet Fuat 123-24), (Ögel 65), (Sakaoğlu 42-43).

·        Kaynakça’da:

Ahmet Haşim. Bütün Şiirleri. Haz. İnci Enginün ve Zeynep Kerman. İstanbul: Dergâh Yayınları, 1999.

Artun, Erman. Türk Halk Bilimi. İstanbul: Kitabevi Yayınları, 2005.

Berk, İlhan. Poetika. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 1997.

Halikarnas Balıkçısı [Cevat Şakir Kabaağaçlı]. Aganta Burina Burinata. Ankara: Bilgi Yayınevi, 1999.

Memet Fuat, der. Çağdaş Türk Şiiri Antolojisi. İstanbul: Adam Yayınları, 1997.

Ögel, Bahaeddin. Türk Mitolojisi I. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 2010.

Sakaoğlu, Saim. Masal Araştırmaları. Ankara: Akçağ Yayınları, 1999.


  •  Tek Yazardan Derlemede Bölüm

·        Metin içinde:

(Karasu 17), (Oğuz 49), (Uşaklıgil 180-85).

·        Kaynakça’da:

Karasu, Bilge. “İmge Üretiminde Roman Hâlâ İlk Sırada”. Ne Kitapsız Ne Kedisiz. İstanbul: Metis Yayınları, 1997. 13-22.

Oğuz, M. Öcal. “Kültürel Mekânsızlık”. Paldır Kültür Kentleşmeler. Ankara: Geleneksel Yayıncılık, 2019. 49-51.

Uşaklıgil, Halid Ziya. “Ferhunde Kalfa”. Bir Yazın Tarihi. İstanbul: İnkılâp Kitabevi, 1988. 179-90.


  • Aynı Yazara Ait Farklı Yapıtlar

·        Metin içinde:

(Moran, Edebiyat Kuramları ve Eleştiri 36), (Moran, “Peyami Safa’nın Romanlarında…” 54).

·        Kaynakça’da:

Bayat, Fuzuli. Ana Hatlarıyla Türk Şamanlığı. İstanbul: Ötüken Neşriyat, 2006.

——. Köroğlu Şamandan Aşıka-Alptan Erene. Ankara: Akçağ Yayınları, 2003.

——. Mitolojiye Giriş. İstanbul: Ötüken Neşriyat, 2019.

——. Türk Kültüründe Kadın Şaman. İstanbul: Ötüken Neşriyat, 2020.

Moran, Berna. Edebiyat Kuramları ve Eleştiri. 9. baskı. İstanbul: Cem Yayınevi, 1994.

——. “Peyami Safa’nın Romanlarında İdeolojik Yapı”. Birikim 54-55 (Ağustos-Eylül 1979): 51-56.

Rifat, Mehmet, haz. Bizim Eleştirmenlerimiz. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 2008.

——. Metnin Sesi. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 2007.

——. Roman Kurgusu ve Yapısal Çözümleme: Michel Butor’un Değişim’i. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2012.

——. Yaklaşımlarıyla Eleştiri Kuramcıları. İstanbul: Sel Yayıncılık, 2008.

Rifat, Mehmet, Sema Rifat, Ayşenaz Koş ve Duygu Tekgül. Göstergebilim, Dilbilim ve Çeviribilim Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Sel Yayıncılık, 2010.


  • Çok Yazarlı ya da Editörlü Kitap

·        Metin içinde:

(Aksoy ve diğer. 172), (Taner ve Bezirci 140).

·        Kaynakça’da:

Aksoy, Nazan ve diğer. Şiir ve Şiir Kuramı Üstüne Söylemler. İstanbul: Düzlem Yayınları, 1996.

Taner, Refika ve Asım Bezirci. Edebiyatımızda Seçme Hikâyeler. Başvuru Kitapları. İstanbul: Gözlem Yayınları, 1981. Yapıt, “araştırma / eleştirme” kategorisinde sunulmakta ve hikâye özetlerine yer vermektedir.


  • Çok Yazarlı ya da Editörlü Kitapta Bölüm

·        Metin içinde:

(Nâzım Hikmet 108), (Dilek 268), (Ekici 84).

·        Kaynakça’da:

Nâzım Hikmet (Ran). “Hapiste Yatacak Olana Bazı Öğütler”. Çağdaş Türk Şiiri Antolojisi. Der. Memet Fuat. İstanbul: Adam Yayınları, 1985. 108-09.

Dilek, İbrahim. “Türk Mitolojisi”. Türk Kültürü El Kitabı. Ed.: İhsan Çapcıoğlu ve Hayati Beşirli, Ankara: Grafiker Yayınları, 2015. 267-302.

Ekici, Metin. “Araştırma Yöntemleri”. Türk Halk Edebiyatı El Kitabı. Ed.: M. Öcal Oğuz, Ankara: Grafiker Yayınları, 2013. 43-94.


  • Aynı Kaynakta Bulunan İkiden Fazla Yapıt

MLA yöntemine özgü olarak Kaynakça’da aynı kaynakta bulunan ikiden fazla kısa yapıta gönderme yapılıyorsa kaynağın tam künyesi her kısa yapıt için tekrar edilmez. Kaynağın yazarına ve yapıtların sayfa numaralarına yapılan kısa gönderme yeterlidir. Kitabın tam künyesi ise ayrıca verilir.

Eyhenbaum, Boris. “Gogol’ün ‘Palto’su Nasıl Yapıldı”. Todorov 183-200.

Jakobson, Roman. “Sanatta Gerçekçilik Üstüne”. Todorov 84-93.

Todorov, Tzvetan, der. Yazın Kuramı: Rus Biçimcilerinin Metinleri. Çev. Mehmet Rifat ve Sema Rifat. Cogito 36. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 1995.


  • Yazarı Belli Olmayan Kitaplar

·        Metin içinde: 

(Türkiye Büyük Millet Meclisi Gizli Celse Zabıtları 36).

·        Kaynakça’da:

Türkiye Büyük Millet Meclisi Gizli Celse Zabıtları. Cilt 3. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 1985.

Sonraki Baskılar, Gözden Geçirilmiş ya da Genişletilmiş Baskılar

Alpay, Necmiye. Türkçe Sorunları Kılavuzu. Gözden geçirilmiş 2. baskı. İstanbul: Metis Yayınları, 2004.

Özkırımlı, Atilla. Türk Edebiyatı Ansiklopedisi. 4. baskı. 5 cilt. İstanbul: Cem Yayınevi, 1987.

Tanpınar, Ahmet Hamdi. 19uncu Asır Türk Edebiyatı Tarihi. 1949. 8. baskı. İstanbul: Çağlayan Kitabevi, 1997.


  • Çok Ciltten Oluşan Kitaplar

Metinde hangi cilde gönderme yapıldığının anlaşılması için sayfa numarasından önce cilt sayısı belirtilir ve iki nokta koyulur: (Moran 3: 18). Tüm cilde gönderme yapılacaksa yazar soyadından sonra virgül koyulur ve “cilt” kullanılır: (Moran, cilt 3).

Moran, Berna. Türk Romanına Eleştirel Bir Bakış. 3 cilt. İstanbul: İletişim Yayınları, 1995.


  • Çeviri Kitaplar

Benjamin, Walter. “Hikâye Anlatıcısı”. Çev. Nurdan Gürbilek ve Sabir Yücesoy. Son Bakışta Aşk. Haz. Nurdan Gürbilek. Çev. Ahmet Doğukan ve diğer. İstanbul: Metis Yayınları, 1994. 77-100. Kitabın çevirmenlerine ilişkin bilgi başlık sayfasında değil, dördüncü sayfada verilmektedir.


Campbell, Joseph. Yaratıcı Mitoloji Tanrının Maskeleri IV. Çev: Kudret Emiroğlu. Ankara: İmge Kitapevi, 2021.

Eliade, Mircea. Şamanizm. Çev: İsmet Birkan. Ankara: İmge Kitapevi, 1999.

Propp, Vladimir. Masalın Biçim Bilimi. Çev: Sema Rifat ve Mehmet Rifat. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları, 2010.


  • Başvuru Kitaplarında Bölüm ya da Yazı

Akün, Ömer Faruk. “Divan Edebiyatı”. Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. Cilt 9. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 1992. 398-422.

Karahan, Abdülkadir. “Âşık Edebiyatı”. Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. Cilt 3. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 1991. 550-552.



  • Süreli Yayınlar

Moran, Berna. “Peyami Safa’nın Romanlarında İdeolojik Yapı”. Birikim 54-55 (Ağustos-Eylül 1979): 51-56.

Çetin, İsmet. “Türk Mit’inde Kut İyesi Kıdır ve Medeniyet Değişikliğinde Kıdır’dan Hızır’a Geçiş”. Millî Folklor 14-54 (Yaz 2002): 30-34.


Strauss, Johann. “Osmanlı İmparatorluğu’nda Kimler, Neleri Okurdu (19.-20. Yüzyıllar)?”. Çev. Günil Ayaydın Cebe. Anlatıbilim özel sayısı. Kritik 3 (Bahar 2009): 205-65.


  • Elektronik Ortamdaki Metinler

Elektronik ortamdaki metinlerin kaynak olarak gösterilmesinde, güvenirlik açısından, yazarı, başlığı ve yayım tarihi belirtilmiş olanlar yeğlenmelidir. Künye bilgileri şu sırayı izler: yazar adı, metnin başlığı, varsa kaynağın tarihi (yoksa “Ty”), kaynağın alındığı sitenin adı, kaynağın ortamını belirtmek için İnternet ifadesi, erişim tarihi, sitenin kısa adresi.

Hızlan, Doğan. “Romanımıza Dair Önemli Bir Belge”. 15 Ekim 2020. Hürriyet Kitap Sanat. İnternet. 21 Ekim 2020. <www.hurriyet.com.tr>.


  • Yazarı belli olmayan elektronik kaynaklar:

“Dr. Abel Scribe PhD”. 3 Ekim 2006. Dr. Abel Scribe’s Guides to Research Writing and Style. İnternet. 7 Aralık 2011. <www.docstyles.com>.

“Work, Welfare and Child Well-Being”. 2010. MDRC: Families and Children. İnternet. 27 Mayıs 2012. <www.mdrc.org>.


  • Film ve Diğer Ses ve Görüntü Kayıtları

Tezlerde ses ve görüntü kayıtlarına yapılan göndermelerin künye bilgileri yazılırken ya doğrudan yapıt adıyla başlanır ya da katkısı öne çıkarılacak kişinin (yönetmen, senarist, oyuncu, yazar, besteci, şarkıcı vb.) soyadı ve adından sonra yapıtın başlığı, katkısı bulunan diğer kişi ya da kurumlar, formatı (plak, videokaset, VCD, DVD vb.) ve yayın ya da dağıtım bilgileri verilir.

Ceylan, Nuri Bilge, yön. Uzak. Sen. Nuri Bilge Ceylan. Oyun. Muzaffer Özdemir, Mehmet Emin Toprak, Zuhal Gencer Erkaya ve diğer. DVD. Artificial Eye Film Company, 2004.

Tezler

Bengi, Işın. “A Linguistic Approach to Poetry for TEFL Classes”. Yüksek lisans tezi. Boğaziçi Üniversitesi, 1983.

Durbilmez, Bayram. “Karslı Aşık Murat Çobanoğlu Hayatı-Sanatı ve Eserleri”. Yüksek lisans tezi. Erciyes Üniversitesi, 1993.


  • Kişisel Görüşmeler ve Söyleşiler

Bener, Vüs’at O. Kişisel görüşme. 12 Aralık 2001.

Basılmış söyleşilerin künyesi, yayının türüne uygun künye kurallarına göre ve söyleşiyi veren esas alınarak yazılır, söyleşiyi yapanın bilgisi eklenir.

İlhan, Attilâ. “Sevdanın ve Kavganın Yolcusu: Attilâ İlhan”. Söyleşiyi yapan Zeynep Aliye. Cumhuriyet Kitap 558 (26 Ekim 2000): 1, 4-6.

Dinçel, Bihter. “Bihter Dinçel, İlk Romanı ‘Keşke Unutsam’ı Anlattı”. Söyleşiyi yapan Duygu Bay. 6 Ekim 2020. Milliyet. İnternet. 21 Ekim 2020. <milliyet.com.tr>.


  • Diğer Kaynaklar

Burada belirtilmeyen türlerdeki kaynakların Kaynakça’da gösterilişi için Türkçenin özellikleri ve bu kılavuzdaki temel yaklaşım da dikkate alınarak Modern Language Association (MLA) kılavuzunun 7. baskısındaki yöntem izlenmelidir.




Bildiri tam metinleri, asiksanati@kapadokya.edu.tr adresine word formatında dosya adı yazar adı ve soyadı olacak şekilde gönderilmelidir.